مردم می بینند که ما چه تصمیم هایی گرفتیم تو زندگی، اما هرگز نمی بینند که چه انتخاب هایی داشتیم.
همین مردم راجع به همین موضوع تو پلتفرم هایی مثله اینستاگرام ناله میکنن در صورتی که استفاده از اینجور پلتفرم ها دقیقا همچین چیزی رو ترویج میده. تناقض کامل تو دیدگاه من.
پی بردن به اینکه چجوری تعصب ها, باورها و نظر هایی که از همین تعصب شکل میگیره تحت تاثییر قرار میده دیدگاه و درک آدم از یه چیزی رو یکی از سخت ترین چیزاست که آدم در نظر داشته باشه.
چجوری آدم میتونه از یه چیزی که تنفر داره برداشت منطقی و استدلال درستی از واقعیت اون چیز بکنه؟ مثله عشق و عاشقی میمونه. کور و کر میکنه آدمو اینجور چیزا بدون اینکه بدونی.
خیلی مرسومه و هر روزه میشه تو گفتگو و بحث ها بین آدما مشاهده کرد تو کل دنیا. حالا سیاسی باشه, عقیدتی باشه یا هر چیز دیگه.
مقصر خودمونیم؟ واسه اکثرا به نظرم نه چون تاوان زیاد دادن واسه تصمیم هایی که خودمون نمیگیریم مارو با تنفر پر میکنه که یه جورایی اجتناب ناپذیر هست.
نکته ای که خیلی جالبه اینه که تو نگاه اول آدم فکر میکنه که معمولا واسه یه سری محیط ها (شرایط بد رفاهی, زیستی, اقتصادی و ...) اینجور چیزا مرسوم تره اما نه. مفهوم همونه ولی تو یه شکل دیگه معمولا.
دنبال کردن رسانه های خبری اطلاف وقتِ بیشتر موقع ها. فرقی نمیکنه دید چپ, راست یا وسط داشته باشن. چپی ها ، رسانه چپ ؛ راستی ها ، رسانه راست دنبال میکنن 2تاشون فکر میکنن اونا درسته فرقی نداره حالا کدوم کشور (اگه چپ و راستی) باشه. فیلتر کردن اطلاعاتی که منتشر میشه کار سخت و غیر ممکن اکثر موقع ها. غیر از اون تایید کردن صحت اطلاعاتی که منتشر میشه اکثر موقع ها تقریبا نشدنیه. منبع اطلاعاتی که اکثر مردم دارن از همین رسانه هاست و این قدرت زیادی بهشون میده که تعیین بکنن کی خوبه کی بد چی درسته و چی غلط و غیره. خیلیا فکر میکنن شبکه های اجتماعی فرق میکنه اما تقریبا همونه ایده ها اجرا میشه با یه فرم دیگه.
با توجه به اینکه تو محیط اجتماعی و دست جمعی زندگی میکنیم اکثر موضوعات مورد قبول هست وقتی که توافق عام وجود داشته باشه. رسانه ها (پخش اطلاعات) تایین کننده تو توافق عام راجع به موضوعات مختلف.
کشور به کشور فرق میکنه. کشور هایی مثله روسیه و چین تقریبا همش پروپاگاندای دولتی. آمریکا یکم فرق میکنه. یکم پول محورتره. گسترش دادن تنفر بیشتر => کلیک و ویو بیشتر => پول بیشتر.
الان هم که همشون رو کنترل ترافیک و جریان اطلاعات رو اینترنت کار میکنن. باید دید به کجا منتهی میشه. هر جا هست ولی خیلی تاریک به نظر میاد.
نقش ضمیر نفس (ego) تقریبا تو همه چی پررنگِ و یکی از قوی ترین نیروهای راندن آدماست. خیلی موقع ها درک و قدرت قضاوت آدم رو بهم میزنه و تعصب سفت و سختی تو آدم ایجاد میکنه.
تقریبا همه ی آدما از تجربه های شخصی نتیجه های کلی راجع به یه موضوعی میگیرن در صورتی که نتیجه ها میتونه تفاوت های مختلفی داشته باشه بستگی به شرایط ولی خیلی سخته آدم متوجه باشه و اینارو از هم جدا بکنه. از طرفی اکثر چیزا نسبی هست و چیزی به اسم درست و غلط وجود نداره ولی اینجوری جا افتاده واسه اکثر آدما که همیشه درست و غلطی وجود داره.
این موضوع رو میشه مشاهده کرد تو همه قشر آدما. تحصیل کرده یا نکرده, هر کشوری و ... . نمیدونم وجه مشترکی هست یا نه.
مثلا یه دانشمندی یه عمر زندگیش رو وقف میکنه تو یه مسیری یا یه نظریه میده یا یه دکتری یه داروی جدیدی رو درست میکنه, بعد چند سال مدرک های جدیدی ارائه میشه که ضرر داره یا درست نبوده. طبیعیه که اون دانشمند یا دکتر نظرشو عوض نکنه واسه چیزی که یه عمر وقتشو وقف اون کرده مگر اینکه ثابت(مجبور) بشه. اما معمولا اینجور چیزا خیلی سال طول میکشه که ثابت بشه. این فقط یه مثالِ واسه منتقل کردن منظور.
نکته ی اصلی که میخوام بگم اینه که اکثر آدما نظر قوی راجع به هر موضوعی دارن و فکر میکنن نظر خودشون واقعیتِ در صورتی که همش ضمیر نفسست که بهم میزنه اون درک و مغز آدمو.
این ویدئو به نظرم با رسم شکل داستان رو خوب شرح میده.
یکم پیش زمینه اضافه کنم. اسم این یارو هست که یه مکتب و گروهی راه میندازه. عده ی قابل توجهی از غربی ها شیفتش میشن و میرن هند و بعد یه مدت به اندازه ای گنده میشن که میرن اورگون آمریکا یه زمین بزرگ میخرن که مکتب رو ترویج بدن. اول آدم فکر میکنه یه مشت اوسکول میرن اینجور جاها ولی تو گروهشون آدم های با سواد و تحصیل کرده و با نفوذ زیاد بوده.
ترجمه ی مختصر : دولت توسط مردم ،از طرف مردم و برای مردم. اما مردم عقب افتاده ان.
توضیحش با رسم شکل دقیقا همینجاست که خودش دقیقا همین کاری که حکومت ها میکنن رو یه جور دیگه بسته بندی کرده با یه برچسبه دیگه میفروشه در صورتی که همون محصوله. کل دنیا همینه به نظرم.
حالا دموکراسی باشه کمونیست باشه کپیتالیست باشه یا هر چیز دیگه. درسته همش با هم فرق میکنه ولی تو اسانس همش یه چیزه. وقتی قدرت اضافه ای به یه نفر یا گروهی داده بشه قطعا مورد سوءاستفاده قرار میگیره وقتی پای آدم در میون باشه.
حالا این وسط گره زدن ایدئولوژی به موفقیت یا بدبختی یه کشور به نظرم ساده لوحانست. قانون, مصوبه و اینجور چیزا توسط سیاستمدار های اون کشور تعیین میشه. واسه اینکه یه سیاستمدار خوب باشی باید یه عوضی ک.ک حروم.ز (فحش ها جنبه ی توصیفی داره) باشی. چه توقعی از اینجور آدما میشه داشت؟ :)) فرقی نمیکنه فرم حکومت چی باشه, فساد غیر قابل اجتنابه. حالا این وسط یه سری کشور ها وضعشون بهتره و یه سری ها بدبخت ترن که فکر میکنم اصلی ترین دلیلش اینه با کدوم کشور ها دوست باشی و با کدوم کشور ها دشمن تو دنیای الان(+انرژی +دلار). قطعا اینجور چیزا پیچیده تر و گسترده تر از این حرفاست ولی تو اسانس همینه به نظرم.
یه نقل قولی از هنری فورد هست که میگه اگه مردم میدونستن سیستم مالی/پول چجوری کار میکنه فرداش همه تو خیابون انقلاب میکردن.
مشخصا پول تو دنیای الان نقش اساسی تو تعیین کردن مسیر زندگی تک تک آدمای دنیا داره. با این وجود نمیبینیم تو هیچ کدوم از سیستم های آموزشی دنیا که از همون اوایل سال های تحصیلی آموزش داده بشه که دقیقا چی هست و چجوری کل سیستم کار میکنه(قبل از دانشگاه). یادت نمیدن چون منفعتش نیست که همه یاد بگیرن. سیستم ولی به حدی پیچیدست که حتی مسئولین کشور ها هم کامل با پیامد هاش آشنا نیستن به نظرم.
سیستم پاداش میده به اونایی که پارت سیستم میشن. عملا میخرنت چون 2 تا آپشن داری یا میای سر سفره یا بای بای.
فکرشو بکن کل زندگی آدم ها, اینکه چجوری بزرگ میشن و چجوری شخصیتشون شکل میگیره و کلی چیزه دیگه همه گره خورده بهش ولی اکثرا نمیدونیم چجوریاست.
پدر و مادر مشکل مالی دارن بعد عوارضش به بچه منتقل میشه. بودن یا نبودن محبت چجوری مسیر زندگی هارو عوض میکنه.
زندگی میکنیم اونچه که دیکته میشه بهمون بدون اینکه بفهمیم که دیکته میشه.
همه ی حکومت ها فاسدن. فرم فسادشون فرق میکنه. کلا به آدما فرصت سوء استفاده داده بشه ازش استفاده میکنن. کار اصلی که حکومت ها و کشور ها انجام میدن اینه که بین مردم تفرقه بندازن. سیستم تشکیل میدن از همون اول بهت میگن چی درسته چی غلط چی فکر کنی چی فکر نکنی چیو زیر سوال ببری یا نبری. کی دوست هست کی دشمن. هر روز ازمون سوءاستفاده میشه بدون اینکه متوجه بشیم.
محتوای آموزشی انتخاب شده با ایدئولوژی مشخط. همشون با نیت کنترل هست و همه چی مرتب شده واسه موفقیت آدم های با قدرت و نفوذ تو سیستم. تو نگاه اول ایدئولوژی ها زمین تا آسمون فرق میکنه ولی تو اجرا یه چیزن.
خوب واسه اینا راه حلی هست؟ نه فکر نمیکنم.